De tijdelijke tentoonstelling over het werk van Christa Ehrlich in Museum De Lakenhal bracht haar veelzijdige oeuvre opnieuw onder de aandacht. Naast het bekende gebruikszilver waren ook modetekeningen, behangontwerpen en andere toegepaste werken te zien. De presentatie liet zien hoe Ehrlich tussen Wenen en Nederland een heldere en moderne vormentaal ontwikkelde.

Het tentoonstellingsontwerp was van Caspar Conijn, in samenwerking met Roderik van der Weijden. In de scenografie speelden reflectie en schittering een nadrukkelijke rol. Dat vormde een uitdaging voor het lichtontwerp. Het licht moest glans zichtbaar maken zonder hinderlijke spiegelingen te veroorzaken. Door zorgvuldige positionering en bundelkeuze bleef het object centraal en werd de spanning tussen materiaal en licht versterkt.